{"id":2526,"date":"2026-11-21T16:53:55","date_gmt":"2026-11-21T15:53:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pamiecin.org\/?p=2526"},"modified":"2026-11-21T17:17:50","modified_gmt":"2026-11-21T16:17:50","slug":"niedziela-chrystusa-krola-wszechswiata-22-11-2026","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pamiecin.org\/?p=2526","title":{"rendered":"Niedziela Chrystusa, Kr\u00f3la Wszech\u015bwiata \u2013 22.11.2026"},"content":{"rendered":"<h2>Niedziela Chrystusa, Kr\u00f3la Wszech\u015bwiata \u2013 22.11.2026<\/h2>\n<p><strong>Bracia i Siostry,<\/strong><\/p>\n<p>S\u0105 takie s\u0142owa Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re nie rodz\u0105 si\u0119 w spokojnym czasie. Nie s\u0105 wypowiadane z miejsca bezpiecze\u0144stwa, pewno\u015bci i ludzkiego zadowolenia. Pojawiaj\u0105 si\u0119 wtedy, kiedy co\u015b si\u0119 w \u017cyciu rozpad\u0142o, kiedy zawiod\u0142y nadzieje, zosta\u0142y przekre\u015blone marzenia, kiedy cz\u0142owiek nie wie ju\u017c, komu zaufa\u0107 ani dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107. Takie w\u0142a\u015bnie s\u0142owa znajdujemy dzisiaj w Ksi\u0119dze proroka Ezechiela.<\/p>\n<p>Prorok przemawia do ludzi, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczyli dramatu wygnania. Ich \u015bwiat si\u0119 zawali\u0142. Utracili ojczyzn\u0119, \u015bwi\u0105tyni\u0119, poczucie stabilno\u015bci i bezpiecze\u0144stwa. Ale utracili co\u015b jeszcze: zaufanie do tych, kt\u00f3rzy mieli ich prowadzi\u0107, do swoich duchowych przewodnik\u00f3w. Zawiedli ich pasterze.<\/p>\n<p>W Biblii pasterz nie jest jedynie kim\u015b, kto idzie przed stadem i wskazuje kierunek. Pasterz jest odpowiedzialny za \u017cycie powierzonych mu owiec. Ma je chroni\u0107, szuka\u0107, karmi\u0107, opatrywa\u0107 ich rany. Ma nie pozwoli\u0107, aby s\u0142absze pozosta\u0142y same, a zagubione na zawsze znikn\u0119\u0142y z pola widzenia.<\/p>\n<p>Tymczasem pasterze Izraela zapomnieli o swoim zadaniu. Zamiast s\u0142u\u017cy\u0107 ludowi, s\u0142u\u017cyli sobie. Zamiast gromadzi\u0107, rozpraszali. Zamiast leczy\u0107 rany, pozostawiali je bez opatrunku.<\/p>\n<p>I w\u0142a\u015bnie wtedy B\u00f3g wypowiada s\u0142owa, kt\u00f3re s\u0105 jednym z najpi\u0119kniejszych objawie\u0144 Jego mi\u0142o\u015bci; s\u0142owa, kt\u00f3re zawsze mnie poruszaj\u0105 do g\u0142\u0119bi, gdy je czytam:<\/p>\n<blockquote>\n<p>\u201eOto Ja sam b\u0119d\u0119 szuka\u0142 moich owiec i b\u0119d\u0119 mia\u0142 o nie piecz\u0119\u201d.<\/p>\n<\/blockquote>\n<p>Zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 na te dwa s\u0142owa: <strong>Ja sam<\/strong>.<\/p>\n<p>B\u00f3g nie m\u00f3wi: wy\u015bl\u0119 ludzi, kt\u00f3rzy naprawi\u0105 to, co zosta\u0142o zniszczone. Nie m\u00f3wi: ustanowi\u0119 kolejnych pasterzy, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 lepsi od poprzednich. M\u00f3wi: <strong>Ja sam<\/strong>.<\/p>\n<p>Jakby chcia\u0142 powiedzie\u0107: nawet je\u015bli zawiedli duchowi przewodnicy, kt\u00f3rym powierzy\u0142em m\u00f3j lud, ja z niego nie zrezygnuj\u0119. Nawet je\u015bli cz\u0142owiek zgubi drog\u0119, ja b\u0119d\u0119 go szuka\u0142. Nawet je\u015bli jego rany s\u0105 g\u0142\u0119bokie, ja si\u0119 nad nim pochyl\u0119.<\/p>\n<p>I mo\u017ce w\u0142a\u015bnie w tym zdaniu zawiera si\u0119 najwa\u017cniejsza prawda dzisiejszej uroczysto\u015bci. Chrystus jest Kr\u00f3lem nie dlatego, \u017ce stoi ponad ludzkim cierpieniem, ale dlatego, \u017ce nie boi si\u0119 wej\u015b\u0107 w sam \u015brodek ludzkiego zagubienia.<\/p>\n<p>Nie jest Kr\u00f3lem, kt\u00f3ry z daleka wydaje polecenia. Jest Kr\u00f3lem, kt\u00f3ry szuka ludzi na manowcach ich \u017cycia. Kr\u00f3lem, kt\u00f3ry podnosi. Kt\u00f3ry opatruje rany. Kt\u00f3ry nie odwraca si\u0119 od cz\u0142owieka wtedy, gdy ten najbardziej potrzebuje pomocy.<\/p>\n<p>Chcia\u0142bym dzisiaj zatrzyma\u0107 si\u0119 nad jeszcze jednym wymiarem tego proroctwa. Nad losem tych, kt\u00f3rzy sami zostali powo\u0142ani, aby prowadzi\u0107 innych.<\/p>\n<p>My\u015bl\u0105c o pasterzach Izraela, nie mo\u017cemy zapomina\u0107, \u017ce w historii narodu wybranego odpowiedzialno\u015b\u0107 za duchowe \u017cycie ludzi spoczywa\u0142a na r\u00f3\u017cnych osobach. Byli kr\u00f3lowie, kap\u0142ani, prorocy, nauczyciele Prawa. Jedni mieli rz\u0105dzi\u0107, drudzy strzec \u015bwi\u0119to\u015bci, inni przypomina\u0107 o wierno\u015bci Bogu. Ich zadaniem by\u0142o pomaga\u0107 ludziom odnajdywa\u0107 drog\u0119.<\/p>\n<p>Jednak Pismo \u015awi\u0119te m\u00f3wi nam co\u015b bardzo niewygodnego i zarazem niezwykle prawdziwego: r\u00f3wnie\u017c ci, kt\u00f3rzy mieli prowadzi\u0107 innych, sami czasami gubili si\u0119 na drogach wiary i prawdy.<\/p>\n<p>Kap\u0142ani i Prorocy, kt\u00f3rzy mieli przekazywa\u0107 Jego s\u0142owo, niekiedy g\u0142osili w\u0142asne wyobra\u017cenia. Ci, kt\u00f3rzy mieli wskazywa\u0107 innym drog\u0119, sami czasami przestawali ni\u0105 i\u015b\u0107. Jaki\u017c to dramat! Taka jest prawda o \u017cyciu, bez koloryzowania.<\/p>\n<p>Mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 ludziom o Bogu, a samemu coraz bardziej oddala\u0107 si\u0119 od Boga. Mo\u017cna uczy\u0107 innych modlitwy, a samemu prze\u017cywa\u0107 chwile, w kt\u00f3rych trudno wypowiedzie\u0107 cho\u0107by jedno s\u0142owo. Mo\u017cna pociesza\u0107 tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105, a samemu nosi\u0107 w sercu ci\u0119\u017car, kt\u00f3rego nie potrafi si\u0119 nikomu opowiedzie\u0107. Mo\u017cna wskazywa\u0107 innym drog\u0119, a przychodzi taki moment, kiedy samemu nie widzi si\u0119 ju\u017c wyra\u017anie w\u0142asnej drogi i sensu swojego \u017cycia.<\/p>\n<p>M\u00f3wi\u0119 o tym, poniewa\u017c jest to prawda o cz\u0142owieku. Nawet najlepszy duszpasterz pozostaje cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry sam potrzebuje prowadzenia, pokuty i nawr\u00f3cenia.<\/p>\n<p>Nawet ten, kt\u00f3ry wskazuje innym drog\u0119 do Boga, sam musi tej drogi szuka\u0107. Nawet ten, kt\u00f3ry umacnia wiar\u0119 innych, sam musi ka\u017cdego dnia troszczy\u0107 si\u0119 o swoj\u0105 wiar\u0119. Nawet ten, kt\u00f3ry przez lata staje przy \u0142\u00f3\u017ckach chorych, pociesza p\u0142acz\u0105cych, towarzyszy umieraj\u0105cym, b\u0142ogos\u0142awi m\u0142odym rozpoczynaj\u0105cym wsp\u00f3lne \u017cycie, sam nie przestaje by\u0107 kruchym i s\u0142abym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry potrzebuje nadziei i mi\u0142osierdzia.<\/p>\n<p>Nie przestaje on do\u015bwiadcza\u0107 pyta\u0144, w\u0105tpliwo\u015bci, samotno\u015bci czy wewn\u0119trznych zmaga\u0144 i kryzys\u00f3w wiary. Powo\u0142anie nie daje mu nieustannej pewno\u015bci. Nie chroni przed chwilami, w kt\u00f3rych trzeba zmierzy\u0107 si\u0119 z w\u0142asn\u0105 bezradno\u015bci\u0105 i grzeszno\u015bci\u0105.<\/p>\n<p>I mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego tak wa\u017cne jest, aby nigdy nie pomyli\u0107 pe\u0142nienia funkcji z osobist\u0105 wi\u0119zi\u0105 z Bogiem. Mo\u017cna przez ca\u0142e \u017cycie m\u00f3wi\u0107 o Bogu, Najwy\u017cszym Pasterzu, a zapomnie\u0107, \u017ce samemu jest si\u0119 owc\u0105.<\/p>\n<p>Mo\u017cna tak bardzo zajmowa\u0107 si\u0119 prowadzeniem innych, \u017ce zabraknie czasu, odwagi albo si\u0142y, by zapyta\u0107 samego siebie: a kto prowadzi mnie? To pytanie nie jest oznak\u0105 s\u0142abo\u015bci. Jest oznak\u0105 pokory.<\/p>\n<p>Jest w \u017cyciu pasterza pewien paradoks, o kt\u00f3rym rzadko si\u0119 m\u00f3wi. Pasterz mo\u017ce przez wiele lat prowadzi\u0107 innych, a przychodzi taki moment, kiedy sam nie wie ju\u017c, dok\u0105d ma p\u00f3j\u015b\u0107. Wtedy bardziej ni\u017c kiedykolwiek potrzebuje Chrystusa-Pasterza.<\/p>\n<p>Kap\u0142an mo\u017ce przez lata zna\u0107 drogi swoich parafian, zna\u0107 ich rado\u015bci i dramaty, pami\u0119ta\u0107 imiona, rodzinne historie, daty chrzt\u00f3w, \u015blub\u00f3w i pogrzeb\u00f3w. Mo\u017ce towarzyszy\u0107 ludziom w najwa\u017cniejszych chwilach ich \u017cycia. Mo\u017ce by\u0107 dla nich kim\u015b, do kogo przychodz\u0105 po rad\u0119, pocieszenie, modlitw\u0119, dobre s\u0142owo.<\/p>\n<p>A jednak przychodzi czas, kiedy r\u00f3wnie\u017c on musi stan\u0105\u0107 przed Bogiem bez tej pewno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 tak cz\u0119sto dawa\u0142 innym.<\/p>\n<p>S\u0105 takie momenty, w kt\u00f3rych cz\u0142owiek nie potrzebuje ju\u017c kolejnego duszpasterskiego zadania do wykonania. Potrzebuje, aby kto\u015b go po prostu zrozumia\u0142.<\/p>\n<p>S\u0105 takie chwile, kiedy nie wystarcza ju\u017c wiedza teologiczna, znajomo\u015b\u0107 Pisma \u015awi\u0119tego ani nawet wieloletnie do\u015bwiadczenie duszpasterskie. Bo s\u0105 pytania, na kt\u00f3re nie odpowiada si\u0119 przypisem z ksi\u0105\u017cki. S\u0105 do\u015bwiadczenia, kt\u00f3rych nie da si\u0119 zamkn\u0105\u0107 w kilku pobo\u017cnych zdaniach. S\u0105 rany, kt\u00f3re nie znikaj\u0105 tylko dlatego, \u017ce cz\u0142owiek potrafi m\u00f3wi\u0107 o mi\u0142osierdziu.<\/p>\n<p>Czasem pozostaje tylko modlitwa. By\u0107 mo\u017ce bardzo uboga. By\u0107 mo\u017ce bez pi\u0119knych s\u0142\u00f3w. Mo\u017ce tylko jedno: <em>Panie, nie pozw\u00f3l mi zgubi\u0107 Ciebie. Nie pozw\u00f3l mi zgubi\u0107 siebie.<\/em><\/p>\n<p>I wtedy cz\u0142owiek zaczyna rozumie\u0107, \u017ce nie jest zbawicielem innych ludzi. Nie jest w\u0142a\u015bcicielem ich wiary. Nie jest \u017ar\u00f3d\u0142em nadziei. Jest tylko cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry sam potrzebuje \u0142aski. By\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie w takim do\u015bwiadczeniu najpe\u0142niej objawia si\u0119 prawda o powo\u0142aniu: nie w przekonaniu o w\u0142asnej sile, ale w zgodzie na to, by r\u00f3wnie\u017c samemu by\u0107 prowadzonym.<\/p>\n<p>I teraz wr\u00f3\u0107my do s\u0142\u00f3w Ezechiela. B\u00f3g m\u00f3wi:<\/p>\n<blockquote>\n<p>\u201eZagubion\u0105 odszukam, zab\u0142\u0105kan\u0105 sprowadz\u0119 z powrotem, poranion\u0105 opatrz\u0119, chor\u0105 umocni\u0119\u201d.<\/p>\n<\/blockquote>\n<p>Zastanawiaj\u0105ce, \u017ce B\u00f3g nie wymaga od zagubionej owcy, aby najpierw sama odnalaz\u0142a drog\u0119. Nie ka\u017ce poranionej, \u017ceby najpierw przesta\u0142a krwawi\u0107. Nie oczekuje od chorej, \u017ce najpierw stanie si\u0119 silna. On wychodzi jej naprzeciw. To jest mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie stawia warunk\u00f3w wst\u0119pnych. To mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie pyta najpierw, dlaczego cz\u0142owiek si\u0119 zagubi\u0142, dlaczego upad\u0142, dlaczego nie potrafi\u0142 sprosta\u0107 oczekiwaniom. Ona najpierw szuka, opatruje i podnosi.<\/p>\n<p>I mo\u017ce niekt\u00f3rzy z nas w\u0142a\u015bnie takiej obecno\u015bci Boga dzisiaj potrzebuj\u0105.<\/p>\n<p>Mo\u017ce kto\u015b przyszed\u0142 do ko\u015bcio\u0142a ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce jego \u017cycie nie wygl\u0105da tak, jak mia\u0142o wygl\u0105da\u0107. \u017be nie wszystko si\u0119 uda\u0142o. \u017be niekt\u00f3re decyzje by\u0142y b\u0142\u0119dne, niekt\u00f3re relacje zosta\u0142y poranione, niekt\u00f3re s\u0142owa wypowiedziano zbyt p\u00f3\u017ano albo nigdy.<\/p>\n<p>Mo\u017ce kto\u015b od dawna udaje przed innymi, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku, podczas gdy w \u015brodku nosi zm\u0119czenie, samotno\u015b\u0107 i pytania, kt\u00f3rych nie potrafi wypowiedzie\u0107.<\/p>\n<p>Mo\u017ce s\u0105 tutaj tak\u017ce tacy, kt\u00f3rzy kiedy\u015b mieli wielkie marzenia, wielkie pragnienia, wielk\u0105 wiar\u0119, a dzisiaj z trudem odnajduj\u0105 w sobie dawn\u0105 nadziej\u0119, dawny entuzjazm.<\/p>\n<p>Wszystkim im B\u00f3g dzisiaj m\u00f3wi: \u201eJa sam b\u0119d\u0119 pas\u0142 moje owce\u201d. Nie m\u00f3wi: musisz by\u0107 silniejszy. Nie m\u00f3wi: nie wolno ci si\u0119 pogubi\u0107. M\u00f3wi: <strong>Ja ci\u0119 szukam<\/strong>.<\/p>\n<p>I to jest by\u0107 mo\u017ce jedna z najwa\u017cniejszych rzeczy, kt\u00f3re cz\u0142owiek powinien us\u0142ysze\u0107 w swoim \u017cyciu: nawet wtedy, gdy jest zm\u0119czony, po\u0142amany wewn\u0119trznie, gdy nie potrafi ju\u017c znale\u017a\u0107 drogi do Boga, B\u00f3g nie przestaje szuka\u0107 drogi do niego.<\/p>\n<hr>\n<p><strong>Bracia i Siostry,<\/strong><\/p>\n<p>My\u015bl\u0119, \u017ce ka\u017cdy z nas jest w \u017cyciu kim\u015b zar\u00f3wno prowadz\u0105cym, jak i prowadzonym \u2013 pasterzem i owc\u0105.<\/p>\n<p>Rodzice prowadz\u0105 dzieci, ale sami potrzebuj\u0105 m\u0105dro\u015bci. Dzieci czasem staj\u0105 si\u0119 wsparciem dla swoich rodzic\u00f3w. Nauczyciel prowadzi uczni\u00f3w, ale sam pozostaje uczniem \u017cycia. Kap\u0142an prowadzi wsp\u00f3lnot\u0119, ale sam potrzebuje Bo\u017cego mi\u0142osierdzia.<\/p>\n<p>Nikt nie jest tak silny, by nigdy nie potrzebowa\u0142 pomocy. Nikt nie jest tak m\u0105dry, by nie potrzebowa\u0142 \u015bwiat\u0142a. Nikt nie jest tak blisko Boga, by m\u00f3g\u0142 przesta\u0107 Go szuka\u0107.<\/p>\n<p>I mo\u017ce warto dzisiaj pomy\u015ble\u0107 tak\u017ce o tych, kt\u00f3rzy w naszym \u017cyciu byli dla nas przewodnikami. O ludziach, kt\u00f3rzy wskazywali nam drog\u0119, pomagali odnale\u017a\u0107 sens, towarzyszyli nam w trudnych chwilach. Nie byli doskonali. Mo\u017ce czasem nas zawiedli i rozczarowali. Mo\u017ce nie potrafili odpowiedzie\u0107 na wszystkie pytania. Mo\u017ce sami zmagali si\u0119 z ci\u0119\u017carem, kt\u00f3rego nie widzieli\u015bmy. Ale i oni byli lud\u017ami.<\/p>\n<p>Dlatego potrzebuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c naszej modlitwy. Nie tylko oceny, krytyki, ale tak\u017ce zrozumienia. Nie tylko s\u0142\u00f3w wdzi\u0119czno\u015bci, ale czasem zwyczajnej ludzkiej \u017cyczliwo\u015bci.<\/p>\n<p>A my sami? Czy pozwalamy Bogu prowadzi\u0107 nas tam, dok\u0105d sam by\u0107 mo\u017ce nigdy nie odwa\u017cy\u0142bym si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107?<\/p>\n<p>Bo czasami droga Boga prowadzi przez rado\u015b\u0107, a czasami przez trudne do\u015bwiadczenia. Czasami daje poczucie spe\u0142nienia, a czasami stawia przed tajemnic\u0105, kt\u00f3rej nie rozumiemy. Czasami pozwala nam i\u015b\u0107 pewnym krokiem, a czasami odbiera wszystkie podpory, na kt\u00f3rych dot\u0105d opierali\u015bmy swoje \u017cycie.<\/p>\n<p>Czasami droga, na kt\u00f3r\u0105 prowadzi nas B\u00f3g, oznacza r\u00f3wnie\u017c rozstanie z tym, co przez wiele lat by\u0142o naszym \u015bwiatem. Z miejscami, do kt\u00f3rych przywykli\u015bmy. Z lud\u017ami, kt\u00f3rych twarze sta\u0142y si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 naszej codzienno\u015bci. Z tym wszystkim, co z czasem przesta\u0142o by\u0107 tylko obowi\u0105zkiem, a sta\u0142o si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 naszego \u017cycia, naszej historii, naszego serca.<\/p>\n<p>I nie\u0142atwo jest zrozumie\u0107, dlaczego pewne etapy musz\u0105 si\u0119 ko\u0144czy\u0107. Nie zawsze wiemy, co czeka nas za kolejnym zakr\u0119tem \u017cycia. Czasami pozostaje tylko zaufa\u0107 Temu, kt\u00f3ry zna drog\u0119, nawet wtedy, gdy my jej ju\u017c nie widzimy.<\/p>\n<p>Ale nawet wtedy B\u00f3g nie przestaje by\u0107 Pasterzem.<\/p>\n<p>I by\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy milkn\u0105 ludzkie odpowiedzi, gdy zawodz\u0105 nasze wyobra\u017cenia o przysz\u0142o\u015bci, gdy nie potrafimy ju\u017c wszystkiego wyja\u015bni\u0107, trzeba szczeg\u00f3lnie mocno uchwyci\u0107 si\u0119 s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re dzisiaj s\u0142yszymy: \u201eOto Ja sam b\u0119d\u0119 pas\u0142 moje owce\u201d.<\/p>\n<p>Nie wiem, jakie drogi s\u0105 jeszcze przed ka\u017cdym z nas. Nie wiem, jakie spotkania, rado\u015bci, jakie rozstania, po\u017cegnania i do\u015bwiadczenia przyniesie nam przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Wiem natomiast, \u017ce ludzkie \u017cycie nie zawsze uk\u0142ada si\u0119 tak, jak je sobie wyobra\u017cali\u015bmy. Zmieniaj\u0105 si\u0119 okoliczno\u015bci, ko\u0144cz\u0105 si\u0119 pewne etapy, niekt\u00f3re drogi przestaj\u0105 prowadzi\u0107 tam, dok\u0105d prowadzi\u0142y dot\u0105d. Czasem cz\u0142owiek musi zamilkn\u0105\u0107, zanim znajdzie w\u0142a\u015bciwe s\u0142owa. Czasem musi uzna\u0107, \u017ce sam nie potrafi ju\u017c d\u0142u\u017cej by\u0107 odpowiedzi\u0105 na wszystkie pytania i by\u0107 podpor\u0105 dla innych.<\/p>\n<p>Ale jest Kto\u015b Inny, kto nie przestaje m\u00f3wi\u0107. Jest Pasterz, kt\u00f3ry nigdy nie opuszcza swoich owiec. I pewnie najwa\u017cniejszym przes\u0142aniem tej uroczysto\u015bci jest w\u0142a\u015bnie to, \u017ce nasza nadzieja nie opiera si\u0119 ostatecznie na ludzkiej doskona\u0142o\u015bci, na niezmienno\u015bci ludzkich plan\u00f3w ani na tym, \u017ce wszystko zawsze b\u0119dzie takie jak dotychczas. Nasza nadzieja opiera si\u0119 na Chrystusie.<\/p>\n<p>Na Tym, kt\u00f3ry szuka zagubionych, opatruje poranionych, podnosi s\u0142abych i nie opuszcza nawet tych, kt\u00f3rzy sami ju\u017c nie wiedz\u0105, jak dalej i\u015b\u0107 i wype\u0142nia\u0107 swoje \u017cyciowe powo\u0142anie.<\/p>\n<p>Mo\u017ce zbyt cz\u0119sto oczekujemy od ludzi, kt\u00f3rzy nas prowadz\u0105, \u017ce zawsze b\u0119d\u0105 silni, \u017ce zawsze b\u0119d\u0105 wiedzieli, co powiedzie\u0107, \u017ce nigdy nie zabraknie im wiary, cierpliwo\u015bci i si\u0142y. A przecie\u017c oni tak\u017ce maj\u0105 swoje \u017cyciowe ciemne noce, swoje Golgoty, swoje pytania i swoje milczenie. Oni tak\u017ce czasem potrzebuj\u0105, \u017ceby kto\u015b za nich si\u0119 pomodli\u0142, \u017ceby kto\u015b nie ocenia\u0142 zbyt pochopnie. Bo pasterz r\u00f3wnie\u017c jest cz\u0142owiekiem, r\u00f3wnie\u017c s\u0142abym i r\u00f3wnie\u017c poranionym. I r\u00f3wnie\u017c on potrzebuje, by Jezus-Dobry Pasterz wzi\u0105\u0142 go na swoje ramiona.<\/p>\n<p>Dlatego dzisiaj chcia\u0142bym, aby\u015bmy wszyscy, niezale\u017cnie od tego, jak\u0105 drog\u0105 przyszli\u015bmy do tej \u015bwi\u0105tyni i jakie ci\u0119\u017cary przynie\u015bli\u015bmy w sercu, mogli wypowiedzie\u0107 z ufno\u015bci\u0105 jedn\u0105 modlitw\u0119:<\/p>\n<blockquote>\n<p><em>Panie Jezu Chryste, nasz Kr\u00f3lu i Pasterzu,<br \/>\n  prowad\u017a tych, kt\u00f3rzy prowadz\u0105 innych.<br \/>\n  Nie pozw\u00f3l zagubi\u0107 si\u0119 tym, kt\u00f3rzy sami wskazuj\u0105 drog\u0119.<br \/>\n  Umocnij tych, kt\u00f3rzy s\u0105 zm\u0119czeni.<br \/>\n  Opatrz rany tych, kt\u00f3rzy od dawna cierpi\u0105 w milczeniu.<br \/>\n  Daj nadziej\u0119 tym, kt\u00f3rzy nie widz\u0105 ju\u017c przed sob\u0105 drogi.<br \/>\n  I nie pozw\u00f3l nam nigdy zapomnie\u0107, \u017ce nawet wtedy, gdy my nie umiemy ju\u017c odnale\u017a\u0107 Ciebie, Ty wci\u0105\u017c szukasz nas.<br \/>\n  Bo jeste\u015b Kr\u00f3lem, kt\u00f3ry nas nie opuszcza.<br \/>\n  Pasterzem, kt\u00f3ry nie zapomina.<br \/>\n  Mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra pozostaje, nawet je\u015bli inni odejd\u0105.<br \/>\n  Amen.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Niedziela Chrystusa, Kr\u00f3la Wszech\u015bwiata \u2013 22.11.2026 Bracia i Siostry, S\u0105 takie s\u0142owa Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re nie rodz\u0105 si\u0119 w spokojnym czasie. Nie s\u0105 wypowiadane z miejsca bezpiecze\u0144stwa, pewno\u015bci i ludzkiego zadowolenia. Pojawiaj\u0105 si\u0119 wtedy, kiedy co\u015b si\u0119 w \u017cyciu rozpad\u0142o, kiedy zawiod\u0142y nadzieje, zosta\u0142y przekre\u015blone marzenia, kiedy cz\u0142owiek nie wie ju\u017c, komu zaufa\u0107 ani dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107. Takie w\u0142a\u015bnie s\u0142owa znajdujemy dzisiaj w Ksi\u0119dze proroka Ezechiela. Prorok przemawia do ludzi, kt\u00f3rzy&#8230;<a href=\"https:\/\/www.pamiecin.org\/?p=2526\" class=\"read_link\"><span>czytaj dalej &raquo;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"class_list":["post-2526","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kazania"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2526","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2526"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2526\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2527,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2526\/revisions\/2527"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2526"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2526"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2526"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}