{"id":2438,"date":"2024-04-20T16:18:01","date_gmt":"2024-04-20T14:18:01","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pamiecin.org\/?p=2438"},"modified":"2024-04-20T16:18:01","modified_gmt":"2024-04-20T14:18:01","slug":"pasterz-czy-najemnik","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pamiecin.org\/?p=2438","title":{"rendered":"Pasterz czy najemnik"},"content":{"rendered":"

Pasterz i najemnik \u2013 to dwie postacie, kt\u00f3re s\u0105 bohaterami dzisiejszej Ewangelii Jana (10, 11-18). Najemnik to cz\u0142owiek, kt\u00f3ry jest zatrudniony w owczarni. Nie bierze odpowiedzialno\u015bci za powierzone jego opiece owce. Na tych owcach zupe\u0142nie mu nie zale\u017cy. Swoje bezpiecze\u0144stwo ceni bardziej ni\u017c bezpiecze\u0144stwo owiec, kt\u00f3re zosta\u0142y powierzone jego opiece. Postawa najemnika przewa\u017cnie, albo prawie zawsze ujawnia si\u0119 w momencie pojawiaj\u0105cego si\u0119 zagro\u017cenia. Widz\u0105c nadchodz\u0105cego wilka, ucieka, tym samym skazuj\u0105c owce na \u0142up wroga. Najemnik nigdy nie stanie do walki o owce, a raczej b\u0119dzie zastanawia\u0107 si\u0119 jak samemu z tej trudnej sytuacji wyj\u015b\u0107 obronn\u0105 r\u0119k\u0105. Inaczej jest z pasterzem\u2026<\/span><\/p>\n

Kiedy Chrystus przekazywa\u0142 klucze Piotrowi, a wi\u0119c w\u0142adz\u0119 w Ko\u015bciele, trzykrotnie wypowiada\u0142 s\u0142owa: \u201cPa\u015b owce moje\u201d. Zdanie to pad\u0142o, gdy Chrystus oddawa\u0142 w jego r\u0119ce swoj\u0105 owczarni\u0119. Jezus wierzy\u0142 g\u0142\u0119boko w to, \u017ce Piotr b\u0119dzie dobrym pasterzem, mimo, \u017ce przecie\u017c powierzona mu owczarnia nie by\u0142a jego w\u0142asno\u015bci\u0105.<\/span><\/p>\n

Warto par\u0119 s\u0142\u00f3w po\u015bwi\u0119ci\u0107 temu wydarzeniu. Chrystus mia\u0142 12 aposto\u0142\u00f3w. Wielu z nich okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 dobrymi pasterzami, kt\u00f3rzy walcz\u0105 o swoje owce, trac\u0105c nawet w niej swoje \u017cycie. Ale niestety byli te\u017c i najemnicy. <\/span><\/p>\n

Takim najemnikiem okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 Judasz Iskariota. To on w\u0142a\u015bnie nie tylko, \u017ce nie broni\u0142 owczarni, lecz sam okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 wilkiem w owczej sk\u00f3rze. Przyprowadzi\u0142 ze sob\u0105 oddzia\u0142 nieprzyjaznych Jezusowi ludzi, a oni zg\u0142adzili pasterza.<\/span><\/p>\n

W naszym codziennym \u017cyciu cz\u0119sto do\u015bwiadczamy sytuacji w kt\u00f3rej na ustach pojawia si\u0119 zdanie: \u201cPrawdziwych przyjaci\u00f3\u0142 poznaje si\u0119 w biedzie\u2026\u201d To s\u0105 cz\u0119sto te sytuacje, gdzie \u015bwiat wali si\u0119 nam na g\u0142ow\u0119, i wtedy, gdy prosimy o pomoc, wtedy w\u0142a\u015bnie jej nie otrzymujemy. Wr\u0119cz odwrotnie, bo w chwilach pr\u00f3by, przyjaciel staje si\u0119 naszym wrogiem. Przyjaciel odwraca si\u0119 plecami \u2013 okazuje si\u0119 by\u0107 najemnikiem, gdzie interes w\u0142asny jest poza mi\u0142o\u015bci\u0105 bli\u017aniego. Tymczasem pasterz to ten, kt\u00f3ry wskazuje drog\u0119, pomaga dotrze\u0107 do celu. Potrafi ten cel w\u0142a\u015bciwie przedstawi\u0107 i ukaza\u0107 w takim \u015bwietle, \u017ce wywo\u0142uje w nas dodatkow\u0105 energi\u0119, aby go zdoby\u0107.<\/span><\/p>\n

Us\u0142yszeli\u015bmy dzi\u015b w Ewangelii przypowie\u015b\u0107 Chrystusa o Dobrym Pasterzu. Ta scena bardzo bliska jest ka\u017cdemu chrze\u015bcijaninowi. Najstarsze malowid\u0142a, pochodz\u0105ce jeszcze z katakumb, ukazuj\u0105 Chrystusa jako tego, kt\u00f3ry d\u017awiga na swoich ramionach zb\u0142\u0105kan\u0105 owc\u0119. Chrystus sam o sobie m\u00f3wi: \u201cJa jestem dobrym pasterzem\u201d. W sumie ka\u017cdy z nas m\u00f3g\u0142by tak o sobie powiedzie\u0107, ale On dodaje te\u017c: \u201cDobry Pasterz daje \u017cycie za swoje owce\u201d. I faktycznie w s\u0142owach Jezusa mamy p\u00f3\u017aniej te\u017c potwierdzenie tych s\u0142\u00f3w swoim \u017cyciem i czynem. W\u0142a\u015bnie swoim post\u0119powaniem oznajmi\u0142 on ludziom jak B\u00f3j jest dobry i jak wszystkich mi\u0142uje. Chrystus umiera na krzy\u017cu dla naszego zbawienia. Pierwsz\u0105 charakterystyczn\u0105 cech\u0105 Chrystusa \u2013 Dobrego Pasterza jest wielka dobro\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 do swoich owiec, bo dobry pasterz \u201czna swoje owce\u201d.<\/span><\/p>\n

W autobusie jad\u0105cym z Kairu do Palestyny przewodnik obja\u015bnia\u0142 grupie turyst\u00f3w ciekawe zwyczaje, panuj\u0105ce na Bliskim Wschodzie. Mi\u0119dzy innymi zauwa\u017cy\u0142: \u201cPrzyzwyczaili\u015bcie si\u0119 ogl\u0105da\u0107 stada owiec, kt\u00f3rych pilnuje pasterz, on zawsze idzie za nimi. W Palestynie zetkniecie si\u0119 z zupe\u0142nie odmiennym obrazem: tu pasterz prowadzi owce, a stado post\u0119puje za nim. Zwierz\u0119ta zdaj\u0105 si\u0119 wi\u0119c post\u0119powa\u0107 tak, jakby znana im by\u0142a Biblia\u201d. \u201cOwce moje s\u0142uchaj\u0105 g\u0142osu mojego. Znam je, a one id\u0105 za mn\u0105\u201d (J 10,27).<\/span><\/p>\n

Gdy tury\u015bci dotarli do Palestyny, oczom ich przedstawi\u0142 si\u0119 obraz wr\u0119cz odmienny od tego, kt\u00f3ry zapowiada\u0142 przewodnik. By\u0142 to pierwszy obrazek z Ziemi \u015awi\u0119tej. Stado sz\u0142o wzd\u0142u\u017c drogi, a na ko\u0144cu post\u0119powa\u0142 cz\u0142owiek. Przewodnik poczu\u0142 si\u0119 tym zawstydzony i ze zdziwieniem spyta\u0142 g\u0142o\u015bno przechodz\u0105cego m\u0119\u017cczyzn\u0119: \u2013 Dlaczego idziesz za stadem, a nie przed nim? Opowiada\u0142em w\u0142a\u015bnie go\u015bciom, \u017ce wschodni pasterz prowadzi swoje stado z przodu! \u2013 Ca\u0142kiem s\u0142usznie! \u2013 odpar\u0142 zapytany \u2013 W tym kraju pasterz zawsze wyprzedza owce. Ale ja nie jestem owczarzem, nie jestem pasterzem. Ja jestem rze\u017anikiem (opowiadanie pt. \u201e\u201dPasterz i rze\u017anik\u201d)<\/span><\/p>\n

Jak bardzo zale\u017cy od tego, jak podejdziemy do naszych obowi\u0105zk\u00f3w? Jest zasadnicza r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy pasterzem i najemnikiem. R\u00f3\u017cnica polega dotyczy zaanga\u017cowania. Pasterz, kt\u00f3rego w\u0142asno\u015bci\u0105 s\u0105 owce, zawsze b\u0119dzie o nie dba\u0142: nie do\u015bpi, nie doje, odda cenne godziny swojego \u017cycia i nie b\u0119dzie wycenia\u0142 \u017cadnej z mijaj\u0105cych minut i zniesie te\u017c wiele trud\u00f3w. Najemnik za\u015b, w zale\u017cno\u015bci od stawki godzinowej i profit\u00f3w b\u0119dzie si\u0119 w mniejszym lub wi\u0119kszym stopniu anga\u017cowa\u0142 w polecon\u0105 mu prac\u0119. Znane jest zapewne powiedzenie, \u017ce z \u201enajemnika nie b\u0119dzie pracownika\u201d. Najemnik bowiem\u201enie zna swoich owiec, nie chce im pom\u00f3c, nie kocha ich i nie troszczy si\u0119 o nie (por. J 10, 12-13). Dobry Pasterz \u2013 troskliwy i sprawiedliwy obdarza swoje owce mi\u0142o\u015bci\u0105 bezwarunkow\u0105 (por. J 10, 11). Mi\u0142o\u015b\u0107 zatem jest tym, co ich r\u00f3\u017cni. Nie mo\u017cna pokocha\u0107 za pieni\u0105dze. Jest to zawsze oszukiwanie siebie i drugiej osoby.<\/span><\/p>\n

B\u00f3g nie umie\u015bci\u0142 cz\u0142owieka na zlodowacia\u0142ej planecie. B\u00f3g odda\u0142 ludzi w r\u0119ce ludzi.\u00a0Powierzy\u0142 ich trosce innych ludzi. Dlatego te\u017c cz\u0142owiek poszukuje przez ca\u0142e swoje \u017cycie, \u015bwiadomie lub mniej \u015bwiadomie, drugiego cz\u0142owieka. Poszukuje i t\u0119skni za mi\u0142o\u015bci\u0105, ciep\u0142em serca i zaciszem domowym (Phil Bosmans). W naszym \u017cyciu poznajemy ludzi przez bycie z nimi. Poznajemy w ten spos\u00f3b tak\u017ce i siebie, podejmuj\u0105c ka\u017cdego dnia liczne decyzje, co do naszego zawodowego, jak i prywatnego \u017cycia. Oddajemy si\u0119 ca\u0142ym sercem temu co kochamy i lubimy robi\u0107. Sami zapewne do\u015bwiadczyli\u015bcie tego, \u017ce je\u015bli co\u015b zastaje nam narzucone, wtedy najcz\u0119\u015bciej si\u0119 oci\u0105gamy i lenimy w wykonaniu najmniejszej nawet pracy. Minimum zaanga\u017cowania, ale maksimum efektywno\u015bci w kt\u00f3rym jest bardzo wiele bylejako\u015bci. W\u0142a\u015bnie w tym znaczeniu z \u201enajemnika nie da si\u0119 zrobi\u0107 dobrego pracownika\u201d, bo wykonuje on polecenia tylko zewn\u0119trznie, ale jego serce jest ca\u0142e z \u201ckamienia\u201d i twarde jak ska\u0142a. <\/span><\/p>\n

Jezus uczy nas, \u017ce wszystko co robimy powinno by\u0107 przenikni\u0119te nasza dobroci\u0105 serca. Wielkie rzeczy powsta\u0142y tylko tam, gdzie ludzie wk\u0142adali du\u017co swojej pracy i energii, ale te\u017c i w\u0142asnego dobrego serca. Matka Teresa m\u00f3wi\u0142a, \u017ce nie b\u0119dziemy rozliczani z tego, ile zrobili\u015bmy, ale raczej ile w\u0142o\u017cyli\u015bmy serca w dan\u0105 rzecz czy spraw\u0119. Dlatego tak bardzo Jezusowi zale\u017ca\u0142o na jako\u015bci naszego wra\u017cliwego serca. <\/span><\/p>\n

Jezus wiedzia\u0142, \u017ce swoj\u0105 autentyczno\u015bci\u0105 porywa\u0142 t\u0142umy. Wielu z nich przychodzi\u0142o tylko dla cud\u00f3w, kt\u00f3re wykonywa\u0142, ale byli i tacy, kt\u00f3rzy przede wszystkim wierzyli Jego s\u0142owu. Gdy ono si\u0119 pojawia\u0142o, zmienia\u0142o si\u0119 \u017cycie niejednego cz\u0142owieka. Przem\u0105drzalcze zachowanie nigdy nie by\u0142o dobre, gdy\u017c oddala\u0142o ludzi od siebie. Tymczasem dobry pasterz to ten, kt\u00f3ry potrafi ws\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 w swoje owce i znale\u017a\u0107 konkretny \u015brodek, kt\u00f3ry udzieli im konkretnej pomocy.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pasterz i najemnik \u2013 to dwie postacie, kt\u00f3re s\u0105 bohaterami dzisiejszej Ewangelii Jana (10, 11-18). Najemnik to cz\u0142owiek, kt\u00f3ry jest zatrudniony w owczarni. Nie bierze odpowiedzialno\u015bci za powierzone jego opiece owce. Na tych owcach zupe\u0142nie mu nie zale\u017cy. Swoje bezpiecze\u0144stwo ceni bardziej ni\u017c bezpiecze\u0144stwo owiec, kt\u00f3re zosta\u0142y powierzone jego opiece. Postawa najemnika przewa\u017cnie, albo prawie zawsze ujawnia si\u0119 w momencie pojawiaj\u0105cego si\u0119 zagro\u017cenia. Widz\u0105c nadchodz\u0105cego wilka, ucieka, tym samym skazuj\u0105c…czytaj dalej »<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[21],"tags":[],"class_list":["post-2438","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-refleksje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2438","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2438"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2438\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2439,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2438\/revisions\/2439"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2438"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2438"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pamiecin.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2438"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}