Spotykam ludzi w podesz\u0142ym wieku, kt\u00f3rzy wspominaj\u0105 lata okupacji. Opowiadaj\u0105 o strachu i g\u0142odzie. Si\u0119gaj\u0105c pami\u0119ci\u0105 do II Wojny, przywo\u0142uj\u0105 r\u00f3wnie\u017c chwile radosne. Dla niekt\u00f3rych by\u0142 to czas bohaterskich czyn\u00f3w, braterstwa broni, wierno\u015bci w\u0142asnym idea\u0142om. Ci starzy ju\u017c dzisiaj ludzie, \u015bwiadomi gehenny kt\u00f3rej do\u015bwiadczyli, czas swojej m\u0142odo\u015bci wspominaj\u0105 z pewn\u0105 nostalgi\u0105.<\/p>\n
Spotykam ludzi, kt\u00f3rzy dojrzewali w latach stalinizmu i p\u00f3\u017aniejszych. Rozmawiamy o odbudowywaniu Polski, strachu przed UB, „kombinowaniu” i „za\u0142atwianiu”, spo\u0142ecznych kolejkach przed sklepami czy zabitych podczas demonstracji w Poznaniu w roku 1956. A jednak, wielu moich znajomych mimo bolesnych wspomnie\u0144, ma te\u017c wiele dobrego do opowiedzenia. Uczyli si\u0119, studiowali, zdobywali upragnion\u0105 prac\u0119… Starali si\u0119, na miar\u0119 swoich mo\u017cliwo\u015bci, zmienia\u0107 \u015bwiat na lepszy. Pokazuj\u0105 zdj\u0119cia, na kt\u00f3rych si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105 a w ich oczach jest nadzieja.<\/p>\n
Jestem z pokolenia, kt\u00f3re dorasta\u0142o w latach osiemdziesi\u0105tych. Pami\u0119tam doskonale stan wojenny, internowania, kolejki po chleb i mas\u0142o na kartki, mam\u0119, kt\u00f3ra stara\u0142a si\u0119 przygotowa\u0107 obiad typu „co\u015b z niczego”. Pami\u0119tam, jak z koleg\u0105 czytali\u015bmy w ukryciu zakazan\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 p.t. „Katy\u0144” i organizowali\u015bmy spotkania ZHR; jak rozklejali\u015bmy ulotki z notatk\u0105 o 17-tym wrze\u015bnia 1939r. etc. Nazwano nas „straconym pokoleniem”. Wok\u00f3\u0142 by\u0142a szarzyzna, beznadzieja, k\u0142amstwo s\u0105czy\u0142o si\u0119 z telewizji, ORMO na ulicach. Jednak to by\u0142 czas naszej m\u0142odo\u015bci. S\u0142uchali\u015bmy „Radia Luksembourg” i „Listy Przeboj\u00f3w Programu Trzeciego”. Gdy kto\u015b zdoby\u0142 p\u0142yt\u0119, spotykali\u015bmy si\u0119, aby jej wsp\u00f3lnie pos\u0142ucha\u0107. Wyjazdy na koncerty do Jarocina, pierwsze prywatki… Chocia\u017c lata osiemdziesi\u0105te by\u0142y trudne, wspominam je dobrze.<\/p>\n
Najcz\u0119\u015bciej, chocia\u017c nie zawsze, czas m\u0142odo\u015bci wspomina si\u0119 dobrze, mimo \u017ce up\u0142ywa\u0142 w okresie prze\u015bladowa\u0144, biedy i beznadziei. Rozumiem ludzi starszych, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105: „za okupacji to by\u0142o….”, albo ” za komuny by\u0142o lepiej”. M\u00f3wi\u0105 to pewnie nie dlatego, \u017ce t\u0119skni\u0105 do re\u017cimu, totalitaryzmu i braku suwerenno\u015bci ale dlatego, \u017ce wtedy byli po prostu m\u0142odzi! W istocie rzeczy, t\u0119skni\u0105 za m\u0142odo\u015bci\u0105!<\/p>\n
Do dzi\u015b muzyk\u0119 lat siedemdziesi\u0105tych i osiemdziesi\u0105tych uwa\u017cam za najlepsz\u0105 \ud83d\ude42 Na wideoklipach z tamtych lat widz\u0119 ten \u015bwiat: szare ulice, ma\u0142e fiaty i polonezy, \u015bmieszne fryzury, ludzi w kiczowatych ubraniach… Nie jeste\u015bmy straconym pokoleniem. O nie! Wszystko przed nami!<\/p>\n
Mo\u017ce zamiast siedzie\u0107 przed telewizorem, spr\u00f3buj zorganizowa\u0107 dla swojej rodziny i s\u0105siad\u00f3w prywatk\u0119 w stylu lat osiemdziesi\u0105tych i…. powspominajcie dobrze si\u0119 bawi\u0105c. Polecam obejrze\u0107 klip dost\u0119pny r\u00f3wnie\u017c w zak\u0142adce „Wideoteka”:<\/p>\n